Raymond Strikker over De Bloemenbeek: historie, gastvrijheid en overdracht

Wie zestig jaar gastvrijheid viert, kijkt niet alleen terug. Die weegt, herijkt en kiest opnieuw. Op een prille lentedag zit ik met Raymond Strikker in de lounge van Landhuishotel De Bloemenbeek. ‘Landhuishotelhond’ Bella ligt tegen me aan, onverstoorbaar, alsof ze wil zeggen dat hier alles draait om rust en continuïteit. Maar achter die rust schuilt een ondernemersverhaal vol keuzes, lef en lange adem.

‘De Bloemenbeek is naast mijn ouderlijk huis, mijn levenswerk en ook mijn verantwoordelijkheid,’ zegt Raymond. ‘En straks ook mijn overdracht.’

In 1966 kopen zijn ouders het bedrijf. Vijf pensionkamers. Een boerderijgedeelte dat wordt omgebouwd tot gezellig restaurant. Moeder kookt, vader ontvangt.

‘Mijn moeder kon fantastisch koken. Mijn vader was de gastheer aan de voorkant. De eerste drie jaar had hij er nog een baan naast. Maar hun drang was om zelfstandig te zijn. Samen iets op te bouwen.’

De timing is gunstig. De welvaart groeit, de middenklasse ontdekt het uit eten gaan. Niet alleen notabelen, maar ook gezinnen zoeken ontspanning. De Bloemenbeek beweegt en groeit mee in die stroom.

Raymond groeit met zijn broer en zus op tussen gasten en medewerkers. ‘De zaak was onze huiskamer. We aten altijd met tien, twaalf man aan tafel. Personeel schoof altijd aan bij de famile. Ik weet eigenlijk niet anders.’

Ajax en Cruijff

In 1973 staat ineens Ajax voor de deur. Per toeval. ‘Mijn ouders waren eigenlijk vrij die woendagmiddag. Maar mijn vader stapte toch uit de auto om te kijken wie daar stond. Dat bleek een delegatie van de staf van Ajax te zijn, voor de A-selectie. Mijn vader dacht aanvankelijk dat het een jeugdteam van Ajax betrof.’

Het wordt het begin van een decennialange band. Trainingskampen, wedstrijdvoorbereidingen, persoonlijke vriendschappen.

‘Hier is de historische stemming geweest waarbij Johan Cruijff het aanvoerderschap verloor aan Piet Keizer. In onze toenmalige televisiekamer. Cruijff zei: als ik niet goed genoeg ben als aanvoerder van Ajax, dan is Ajax niet goed genoeg voor mij. Kort daarna vertrok hij na vele en lange telefoongesprekken vanuit De Lutte naar Barcelona.’

De Bloemenbeek wordt een vaste waarde in de voetbalwereld. ‘We hebben drie kwart van de Eredivisie en vele internationale topclubs en landenteamsteams hier gehad. Dat geeft historie. En historie geeft vertrouwen en reputatie.’

Kiezen voor het zwembad

In 1977 volgt een belangrijk strategisch moment en dilemma. Investeren in een kegelbaan of in een hotelvleugel met negen voor die tijd zeer luxe kamers met een verwarmd binnenzwembad. ‘Aan de keukentafel is besloten op z’n Twents: ‘loat wie dat zwembad met kamers maar doan. Die kegelbaan’n hebt ze oaweral al.’

Het blijkt visionair. De Bloemenbeek is het eerste hotel in Twente met een overdekt en verwarmd zwembad. De kamerprijs kan omhoog. De bezetting stijgt. Het verschil is gemaakt.

‘Als je structureel tien of vijftien gulden meer per kamer kunt vragen, dan verandert je rendement. Ze hadden in de gaten dat je onderscheidend moet zijn.’

Tennisbanen volgen spoedig. Het restaurant wordt uitgebreid. Steeds wordt verdiend en weer geïnvesteerd. Onderscheidend, zonder groot masterplan, maar met gezonde ondernemers intuïtie.

Hotelschool en visie

Raymond kiest aanvankelijk voor de wijde wereld. Hoge Hotelschool Maastricht. Stage bij Hotel Kasteel Erenstein en ook ambulanten bij Chateau Neercanne en de Winselerhof van Camille Oostwegel.

‘Daar is eigenlijk mijn besef gekomen. Wat hij in Limburg deed, dacht ik, dat moet ik in De Lutte ook kunnen. Professioneel, culinair ambachtelijk, stijlvol maar met veel ziel en respect voor de eigen streek.’

In 1988 volgt de grote uitbreiding. Van 21 naar 45 kamers. De bovenverdieping blijft casco, geld daarvoor ontbreekt.

‘We hadden vertrouwen dat het goed zou komen. Maar het was spannend. Mijn zus en ik zijn meteen vol in het bedrijf gestapt. We werkten ons uit de naad. Dat was achteraf onze beste leerschool om het bedrijf én de medewerkers door en door te leren kennen.’

De komst van Michel

Datzelfde jaar start Michel van Riswijk als nieuwe chef. Jong, ambitieus en ook nog betaalbaar. ‘We hebben het gegokt. Hij had het talent, ambitie en de gedrevenheid. Dat bleek de juiste keuze.’

Michel blijft. 39 jaar later staat hij nog altijd in de keuken. Wordt SVH Meesterkok. Bouwt permanent met een tweede keukenchef aan een brigade waarin kwaliteit voor lunch en diner zeven dagen per week geborgd is.

‘Ik heb als hotelier en restaurateur nog nooit zorgen gehad over de culinaire prestaties. Dat is luxe. Maar ook het resultaat van blijven investeren en ontwikkelen van je mensen.’

Michelinster 2011

November 2011 wordt een kantelpunt. De Bloemenbeek ontvangt een Michelinster nadat toenmalig chef de cuisine Lars van Galen eerder dat jaar ook al de Gouden Koksmuts op de Horecava won. ‘Ik dacht altijd dat een hotel zonder aparte restaurantnaam geen ster zou krijgen. Weer een dag later won Lars ook nog de prestigieuze internationale Prix Culinair Taittinger in Parijs. Ineens stonden we op het netvlies van heel gastronomisch Nederland.’

De ster blijft. Inmiddels al weer vijftien jaar. De langst toegekende van Twente. ‘Voorheen zei ik: prachtig Landhuishotel met ook nog een zeer goede keuken. Na 2011 draaide dat om. Gastronomie werd het belangrijkste uithangbord.’

Investeren in talent

De keuken groeit uit tot opleidingsplaats. ‘Bloemenbeekers’ noemt Raymond ze. ‘We hebben zoveel mensen opgeleid die nu zelf toonaangevend en geslaagd zijn in wat ze doen. Daar ben ik onmeunig trots op.’

Tijdens het jubileum op 1 april organiseert hij een eight hands dinner met Michel van Riswijk, Vincent Goris, Lars van Galen en Emiel Kwekkeboom. ‘Dat zijn ook echte Bloemenbeekers. Jongens die hier mede gevormd zijn, hun vrouwen bij ons hebben gevonden en vervolgens ook weer hun eigen succesvolle weg als ondernemers zijn gegaan.’

Heden: nonchalant chic

Vandaag telt het landgoed 58 kamers en suites, een spa, wellness, greenhouse en vijf hectare natuur. ‘Geen Dubai-luxe. Wij zijn ingetogen, nonchalant chic. We weten hoe het heurt, maar waar ook altijd Twents gemoedelijk is met de nodige internationale allure.’

Tweederde van de omzet komt uit food and beverage. Redelijk uniek voor een hotel van deze omvang. ‘Ik kan het me niet permitteren een ster vanuit prestige te blijven sponsoren. De onderneming moet op lange termijn gezond blijven. Wij verdienden altijd geld met kwaliteit’

Verduurzamen en doorbouwen

Ook nu wordt geïnvesteerd in de toekomst van het 60 jarige familiebedrijf. Complete daken vervangen, opnieuw geïsoleerd, aandacht voor verdere verduurzaming. Plannen voor eigen zonnepark, warmtepompen, warmte-koudeopslag. ‘Wij heb in coronatijd nog bijna twee miljoen geïnvesteerd. Niet omdat het moest, maar omdat het nodig is voor de toekomst.’

De Greenhouse past in de filosofie van het eetbare landgoed. ‘Met streekproducten werken we al veertig jaar. Wildpluk, eigen kruiden, meedenken met lokale producenten, wild van eigen jagers. Dat zit in ons DNA.’

Overdracht in zicht

Zijn dochters kiezen niet voor overname nu Raymond in de zestig is. ‘Dat respecteer ik. Het ondernemerschap is zwaarder geworden. Meer regelgeving, hogere kosten, meer administratie. Ik ben soms bijna drie dagen per week bezig met allerlei lijstjes voor externe instanties aan het produceren. Het wantrouwen richting MKB Nederland regeert vanuit de overheid.’

De komende jaren werkt hij aan overdracht. ‘Ik zoek iemand die het DNA van De Bloemenbeek begrijpt. Het is niet alleen maar imposant vastgoed. Het is een zienswijze, rentmeesterschap. Een mentaliteit van vooral ook investeren op lange termijn.’

Michel van Riswijk bouwt lanzaam af. Vincent Goris, al ruim 15 jaar in dienst, treedt nu meestal naar voren. Een nieuwe fase dient zich aan. ‘Je moet blijven investeren. Ook als je weet dat je overdraagt. Anders boert een bedrijf achteruit.’

Zestig jaar vieren

Op 1 april start het jubileumjaar met een speciale lunch voor zestig genodigden. We trakteren uiteraard een beetje extra. Champagne, kaviaar. Je wordt tenslotte maar één keer zestig.’ Later richting de zomer volgt er nog een feestelijke jubileumparty met vele gasten en relaties.

Bella beweegt nauwelijks terwijl Raymond spreekt. Buiten ligt het landgoed er sereen bij. Binnen voel je de energie van een ondernemer die altijd vooruitkijkt zonder het verleden te vergeten. ‘Als je maar lang genoeg de gewone dingen goed doet, word je vanzelf een beetje bijzonder. Maar dat alleen als je wel altijd bezig blijft met vernieuwen.’

Zestig jaar Bloemenbeek. Een verhaal van familiebedrijf, topsport, opleiden, Michelin, tevreden en trouwe gasten en vooral: keuzes maken. En die keuzes dan vooral consequent blijven uitvoeren.

ChefsFriends wordt mede mogelijk gemaakt door ‘De vrienden van…’: 
* Kesbeke Fijne Tafelzuren
* Kaasfort Amsterdam
* Chaîne des Rôtisseurs
* Nice to Meat
* Schmidt Zeevis
* la Fève chocolade en desserts
* Mr. Henry’s 0,00%
* De WijnGoeroe
* WTOL Academy
* R & R media en advies
Ook vriend worden? Stuur een e-mail naar richard@chefsfriends.nl of rik@chefsfriends.nl.