Oorlog Iran kan invloed hebben op vraag naar Nederlandse kaviaar

Wat betekent de oorlog in Iran en de aanhoudende isolatie van Rusland voor de kweekkaviaar in Nederland? Nu de aanvoerlijnen vanuit deze traditionele kaviaarlanden nagenoeg zijn afgesloten, rijst de vraag of de Nederlandse sector profiteert van dit vacuüm. Is dit hét moment voor lokale kweek, of zal het zo’n vaart nog niet lopen? ChefsFriends belt met De Steurhoeve in Laren.

Op het Gelderse platteland runt Sandra Hoentjen samen met haar man De Steurhoeve. Hier zwemmen steuren in helder water, ver weg van geopolitieke spanningen. Samen met ANNA Dutch in Eindhoven vormt het bedrijf de Nederlandse productie van kweekkaviaar.

We vragen haar of er extra belangstelling is na de aanval op Iran afgelopen weekend. ‘Op dit moment merken we daar nog niks van,’ zegt Sandra nuchter. ‘Iran is nog maar heel actueel. Toen Rusland wegviel, waren er al andere landen actief op de Nederlandse markt. Dat vangt de eerste klap op.’

Nog geen extra vraag

De kaviaarmarkt beweegt traag. Importeurs werken met voorraden, distributeurs herverpakken en pas daarna bereikt het product de gastronomie. Daardoor ontstaat er geen directe schok, zelfs niet wanneer een belangrijke leverancier plotseling wegvalt.

‘Maar op termijn denk ik zeker dat dit een duwtje in de rug is,’ zegt Sandra. ‘Nederland staat voor duurzaamheid. Dan is het logisch dat chefs en leveranciers dichter bij huis gaan kijken.’

Nederlandse kaviaar moet zich nog losmaken van het klassieke beeld. Decennialang gold kaviaar uit Rusland en Iran als de absolute norm. Toch verandert dat beeld langzaam, mede door de nadruk op versheid en transparantie.

Smaak en versheid

‘Wij produceren verse kaviaar die vaak binnen een week wordt gegeten,’ legt Sandra uit. ‘Dat is een groot verschil met geconserveerde kaviaar die lang onderweg is. Versheid geeft een heel andere smaakbeleving.’

De Steurhoeve produceert momenteel maximaal 400 kilo kaviaar per jaar. Dat is bescheiden op wereldschaal, maar voldoende om een groeiende groep chefs en fijnproevers te bedienen. En belangrijker, er is nog ruimte om op te schalen.

‘We zitten nog niet aan onze maximale productie,’ zegt Sandra. ‘Dus als de vraag toeneemt, kunnen we leveren. Dat geeft ons flexibiliteit.’

Langzame groei steur

Die flexibiliteit kent grenzen. Een steur heeft vier tot vijf jaar nodig om volwassen te worden en eitjes te produceren. Dat betekent jaren investeren zonder directe opbrengst, een drempel die veel potentiële kwekers afschrikt.

‘Het is een lang proces,’ zegt Sandra. ‘Je moet eerst jaren verzorgen voordat er iets terugkomt. Daarom zijn er ook maar twee kwekers in Nederland. Het vraagt geduld en toewijding.’

Tegelijkertijd ziet Sandra dat de markt langzaam rijpt. Chefs worden nieuwsgieriger naar lokale alternatieven en waarderen het verhaal achter het product. Nederlandse herkomst wordt steeds vaker een pluspunt.

Voorraad bepaalt timing

‘Er zijn nog voorraden in Nederland,’ zegt Sandra. ‘Die zijn geïmporteerd en liggen opgeslagen. Het kan best zijn dat we pas over een paar maanden effect merken van wat er nu gebeurt.’

ChefsFriends wordt mede mogelijk gemaakt door ‘De vrienden van…’: 
* Kesbeke Fijne Tafelzuren
* Kaasfort Amsterdam
* Chaîne des Rôtisseurs
* Nice to Meat
* Schmidt Zeevis
* la Fève chocolade en desserts
* Mr. Henry’s 0,00%
* De WijnGoeroe
* WTOL Academy
* R & R media en advies
Ook vriend worden? Stuur een e-mail naar richard@chefsfriends.nl of rik@chefsfriends.nl.